پرتره‌ای روشنگر از جی سبرینگ؛ هنرمند، طراح و کارآفرین فراموش‌شده‌ای که یک صنعت میلیارد دلاری در زمینه مو و زیبایی ایجاد کرد و سبک‌های نمادین هالیوودی را برای مردان تعریف نمود.

داستان ناگفته وسواس چارلز منسون برای تبدیل شدن به یک ستاره راک، ظهور او در صحنه موسیقی لس‌آنجلس، سلبریتی‌هایی که از موسیقی او حمایت کردند، دوستی فاجعه‌بارش با دنیس ویلسون از گروه «بیچ بویز» و سقوط او به ورطه خشونت و هرج و مرج پس از فروپاشی رویاهایش.

برایان جونز، جیمی هندریکس، جنیس جاپلین و جیم موریسون همگی در سن ۲۷ سالگی بین سال‌های ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۱ درگذشتند. در آن زمان، این تقارن باعث بروز نظراتی شد، اما تا زمان مرگ کورت کوبین در حدود دو دهه و نیم بعد بود که ایده «باشگاه ۲۷» در ذهن عموم شکل گرفت و با مرگ ایمی واینهاوس در سال ۲۰۱۱ دوباره شعله‌ور شد. از طریق مصاحبه با افرادی که آن‌ها را می‌شناختند، مانند ستاره‌های موسیقی، منتقدان، کارشناسان پزشکی و تصاویر دیده‌نشده، زندگی، موسیقی و هنر کسانی که در ۲۷ سالگی درگذشتند با هدف یافتن پاسخ بررسی می‌شود.

هم‌افزایی خلاقانه چهار هنرمند نابغه شامل جان دنزمور نوازنده درامز، رابی کریگر نوازنده گیتار، ری منزارک نوازنده کیبورد و جیم موریسون خواننده، گروه «د دورز» را به یکی از نمادین‌ترین و تاثیرگذارترین گروه‌های راک آمریکا تبدیل کرد. این مستند با استفاده از تصاویر ضبط‌شده بین زمان شکل‌گیری گروه در سال ۱۹۶۵ تا مرگ موریسون در سال ۱۹۷۱، مسیر گروه را از راهروهای دانشکده سینمایی یو‌سی‌ال‌ای، جایی که منزارک و موریسون با هم آشنا شدند، تا صحنه‌های کنسرت‌های شلوغ و فروخته‌شده دنبال می‌کند.

سه بازیگر در هالیوود با هم زندگی می‌کنند و روابط عاشقانه‌ای دارند. در این میان، کارگردانی از نیویورک می‌آید تا فیلمی درباره بازیگران و هالیوود بسازد.